คณะทรัพยากรธรรมชาติ
หน้า PSU | หน้าหลักคณะฯ | Intranet

ชวนอ่าน ชวนฟัง สร้างพลังปัญญา

[ หน้าหลักชวนอ่านฯ | ส่งเรื่องใหม่ ] [ ลบเรื่อง ]
   วิธีการที่พ่อสอนผม

ตอนเด็ก ผมเป็นคนเห็นแก่ตัวมาก
หากเจออะไรที่ถูกใจก็ยึดไว้ก่อน
คิดถึงแต่ตัวเอง ไม่สนใจไยดีคนอื่น

เพื่อนฝูงหายไปทีละคนสองคน
ญาติพี่น้องในบ้านเอือมระอา
สุดท้ายกลายเป็นคนไร้เพื่อนไร้คนคบ
ไม่มีใครอยากคบคนแล้งน้ำใจอย่างผม

ค่ำคืนหนึ่ง
พ่อยกบะหมี่ร้อน ๆ ออกมาจากครัวสองชาม
ชามหนึ่งมีไข่ต้มหนึ่งฟองอยู่ด้านบน
อีกชามเห็นมีแต่เส้นบะหมี่ล้วน ๆ

ยุคสมัยนั้นไข่ไก่เป็นของหายากมีราคาสูง
นาน ๆ ทีหรือในเทศกาลพิเศษจึงจะได้ลิ้มรสไข่ไก่
ตาผมลุกวาวทันที
เมื่อเห็นไข่ต้มสีขาวนวลฟองโตอยู่ในชาม

พ่อถามผมว่าอยากได้ชามไหน
ผมหยิบเอาชามที่มีไข่โดยไม่ลังเล
กำลังกินด้วยความเอร็ดอร่อย
เหลือบไปเห็นชามของพ่อ มีไข่สองฟองอยู่ข้างล่าง
ผมได้แต่เสียดาย ใจร้อนไปหน่อย

พ่อสอนผมว่า
"จำไว้ สิ่งที่เห็นอาจจะไม่ใช่ความจริงทั้งหมด
คิดแต่จะเอาเปรียบคนอื่น สุดท้ายคนที่เสียเปรียบคือเรา"

คืนถัดมา
พ่อเตรียมบะหมี่ออกมาสองชามเหมือนเดิม
สภาพเหมือนเมื่อคืน
คราวนี้ผมคิดว่าผมฉลาดขึ้น ขอเลือกชามที่ไม่มีไข่
พ่อมองหน้าผมอย่างเงียบ ๆ
ไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ

ผมรีบนำตะเกียบคุ้ยเส้นบะหมี่
แน่ใจว่าวันนี้ต้องได้กินไข่สองฟอง
แต่ปรากฏว่าทั้งชามมีแต่เส้นบะหมี่
ไม่มีอะไรอยู่ข้างล่าง

พ่อพูดกับผมว่า
"ลูกเอ๋ย อย่ามั่นใจกับประสบการณ์ของตนเองเกินไป
บางครั้งชะตากรรม ก็ต้องการหลอกลวงหรือทดสอบเรา
มันอาจจะผิดพลาดหรือผิดคาด
ต่างจากประสบการณ์ครั้งก่อน ๆ
ไม่ต้องโกรธ ไม่ต้องเศร้า
นั่นก็แค่บทเรียนชีวิตบทหนึ่งที่ควรต้องจดจำ
เรื่องพวกนี้คงต้องประสบพบเจอด้วยตัวเอง
ไม่มีสอนกันในห้องเรียน"

คืนที่สาม
พ่อเตรียมบะหมี่ออกมาสองชามเหมือนเดิม
มีไข่หนึ่ง ไร้ไข่หนึ่ง
พ่อให้ผมเลือกก่อน
แต่ผมได้บอกพ่อด้วยความจริงใจว่า

"พ่อครับ พ่อเป็นผู้ใหญ่
พ่อเป็นคนเสียสละเลี้ยงดูผมมามากแล้ว
พ่ออยากได้ชามไหน
เชิญพ่อเลือกไปก่อนเถอะครับ"

พ่อไม่ได้ปฏิเสธ พ่อยกเอาชามที่มีไข่ไป
ผมก็แน่ใจว่า ชามผมต้องมีแต่เส้นบะหมี่ล้วน ๆ
แต่กลับปรากฏว่า
ชามของผมมีไข่สองฟองโต ๆ ซ่อนอยู่ข้างล่าง

พ่อเงยหน้าขึ้น แววตาพ่อ
เต็มไปด้วยแววแห่งความรักและห่วงใย
"ลูกรัก จำไว้อย่าได้ลืม
ถ้าลูกเป็นคนมีน้ำใจคิดถึงคนอื่นก่อนเสมอ
สิ่งดี ๆ ในชีวิตก็จะแวะเวียนมาหาลูก
แต่หากชีวิตลูกต้องประสบพบเจอคนที่แล้งน้ำใจบ้าง
ก็ไม่ต้องไปใส่ใจ ถือโทษคนจำนวนน้อยเหล่านั้น
จงรักษาความมีน้ำใจของเราต่อไป"
คำพูดของพ่อ ทำให้ผมละอายใจอย่างที่สุด

จากนั้นเป็นต้นมา ผมจำคำสอนของพ่อไม่มีลืม
ไม่ว่าจะทำอะไร เจอใคร หรือทำธุรกิจกับใคร
ผมมักจะคิดถึงหัวอก หรือความรู้สึกของคนอื่นด้วย
ผมเริ่มเป็นคนมีน้ำใจ
เริ่มมีแต่คนรักคนชอบ
เริ่มมีคนอยากคบค้าสมาคมกับผม

แล้วมันก็จริงที่อย่างที่พ่อทำนายไว้
สิ่งดี ๆ วิ่งเข้ามาหาผมในชีวิตมากมาย
ตอนนี้ผมมีครอบครัวที่อบอุ่น
มีสังคมที่ห้อมล้อมไปด้วยคนดี ๆ
และธุรกิจของผม มีแต่เจริญรุ่งโรจน์ไม่รู้จักจบจักสิ้น

ขอบพระคุณสำหรับคำสอนดี ๆ ของคุณพ่อ
ผมรู้ซึ้งแล้วว่า พ่อพยายามทุกวิถีทาง
ที่จะปลูกฝังให้ผมเป็นคนดีไม่เห็นแก่ตัว
นี่เป็นตัวอย่างบทหนึ่ง
ที่พ่อสอดแทรกเข้ามาในชีวิตผมตั้งแต่เด็ก
โลกทัศน์ของผมค่อย ๆ เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว

ผมขอถือโอกาสส่งมอบสิ่งดี ๆ เหล่านี้
ต่อไปให้ทุก ๆ ท่าน
และถ้าจะกรุณาส่งต่อ ๆ กันไป
ก็น่าจะเป็นเรื่องที่ดีงาม
สังคมที่ดีมีน้ำใจไมตรีต่อกัน
ช่วยกันพัฒนาคนละไม้คนละมือ
แม้จะกินเวลา แต่สังคมต้องดีขึ้นแน่นอน

และที่สำคัญที่สุด อย่าลืมปรับปรุงตัวเราเองเสียก่อน
แล้วสิ่งดี ๆ ในชีวิตจะบังเกิดขึ้นกับเราไม่จบไม่สิ้น

"ขจรศักดิ์"
แปลและเรียบเรียง
ที่มา: www.facebook.com/Ruengdeedeemeekorkid/posts/1492506254177530
  จาก : ขจรศักดิ์.....สมหมายเอามาเล่าต่อ - [22 September 2017 - 16:18:25]


[ กลับหน้าหลักชวนอ่านฯ ]


สงวนลิขสิทธิ์ พ.ศ.2548 คณะทรัพยากรธรรมชาติ  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
 ถนนกาญจนวณิชย์ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา 90112  โทรศัพท์ 074-558802 โทรสาร 074-558803
  http://www.natres.psu.ac.th  สำหรับคำแนะนำ email: chanyar.p@psu.ac.th